Opgeruimd… staat minder rommelig

door | 20 oktober 2020 | Fiefjes, Verhalen

Ergert u zich ook zo aan al die weggeworpen lege blikjes, plastic flesjes en pakjes op straat en langs de weg? Er liggen er veel, vooral van die energiedrankjes. Het zijn er verschillende en er is zelfs een blikje met energydrank waar je vléugels van krijgt. Was dat maar waar! Degene die het blikje uit de auto of zo maar op straat gooit, heeft totaal geen energie om dat lege blikje in een prullenbak te gooien. Te vermoeiend allemaal …..

Toch zie ik enige verbetering komen in de wijk sinds ik zelf op pad ga met een ‘grijper’ en een vuilniszak. “Onbegonnen werk”, wordt er dan gezegd, maar ik blijf hopen dat het minder wordt. Zelfs ‘hangjongeren’, die in de buurt het nodige afval achterlaten, kwamen een aantal rondslingerende papiertjes in de zak stoppen. Nét echt! Ik bedankte hen uiteraard maar tóch…. er ligt nu minder rommel! De Gemeentelijke actie: ‘met knijper en vuilniszak’, die een gratis een grijper en vuilniszak verstrekte, heeft ook resultaat gehad.

Vuilnis, menigeen heeft het er niet op, het stinkt en je moet het ook nog eens wegbrengen. Kunstenaar Jan Eric Visser heeft onlangs in het Stedelijk Museum Schiedam zijn kunstwerken geëxposeerd die gemaakt zijn van…….vuilnis! Alles wat niet kan bederven en in zijn vuilniszak zit gebruikt hij daarvoor. “Mijn boodschappen komen door de voordeur naar binnen en de verpakkingen gaan als kunst weer naar buiten.’’

Met zijn werk vraagt hij ook aandacht voor het milieu. Visser: ‘Zie het als een stil protest tegen de consumptiemaatschappij.’

Nee, zelf kunstenaar worden met al die lege plastic flessen, blikken en ander afval die nu door welwillende stadgenoten worden opgeraapt, dat zal niet gauw gebeuren. Wel zal het een kunst zijn én blijven als onze straten, singels, lanen, speeltuinen etc. vrij blijven van al die weggegooide en rondslingerende rommel.

 

Jan Eric Visser, Zonder titel, 2017. Krantenpapier, folders, anorganisch huisvuil, devotiekaarsstompjes, 162 x 50 x 45 cm.
Fotografie: W. Vermaase

Print dit artikel

Laat een reactie achter

1 reactie(s)
Een oorlogskind (1940), moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en nog lekker bezig met van alles. Golfen, bridgen, schrijven, vrijwilliger in het Stedelijk Museum en nog een aantal zaken. Mijn leven is dus niet saai en ….. ‘Carpe Diem’ is mijn motto!

Reacties

1 Reactie

  1. Lex van Golen

    Goed artikel Petty! Ik erger me ook dood aan de achtergelaten rommel op straat. Zelfs tasjes met pizzaoven liggen op de parkeerplaats. Wel een puntje van kritiek: gemeente Vlaardingen heeft de publieke prullenbakken weggehaald.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer artikelen op Fief...