Een dag voor alle moeders

door | 8 mei 2021 | Fiefjes, Verhalen

Moederdag…… een dag voor de kleintjes om naar uit te kijken. Op de crèches en de basisscholen doen ze, zo klein als ze zijn, hun uiterste best om een mooi werkstukje voor mamma te maken.

En…..mamma mag er ook niets van weten natuurlijk. Dus mondje dicht en dat is erg moeilijk! De oudere kinderen kijken voor moeder wel in de cadeau-folders. Keus genoeg toch?

Hoezo een Moederdag?

Anna Marie Reevers Jarvis was een Amerikaanse activiste die opkwam voor de rechten van arbeiders en kwetsbare moeders. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865) zorgde zij ervoor dat gezinnen zonder vader voedsel kregen. Gewonde soldaten kregen medicijnen en werden door vrouwen, die door Anna waren opgeroepen, liefdevol verzorgd. Op 12 mei 1905 overlijdt Anna. Na haar dood organiseert haar dochter Ann Jarvis jaarlijks op haar sterfdag een herinneringsdag.

Op zondag 12 mei 1907 is er weer een herdenkingsdag in Philadelphia die meer dan 15.000 mensen bijwonen. Dat bracht haar op het idee om álle moeders op deze datum in het zonnetje te zetten en hen op deze dag mooie bloemen te geven. Zij diende een verzoek in bij de Nationale Overheid om van deze herinneringsdag een erkende Internationale Moederdag te maken. Na talloze campagnes en brieven krijgt zij de steun van president Woodrow Wilson en het Congres en wordt er op 8 mei 1914 officieel aangekondigd dat de dag ’Moederdag’ zal heten.

De commercie ging echter de boventoon voeren en Ann reageerde daar woedend op. In 1920 claimde zij het copyright op de tweede zondag in mei voor haar eigen Mother’s Day International Association. Dat lukte haar niet. Haar hele vermogen ging op aan actie voeren. Op 24 november 1948 overleed zij, verbitterd en berooid. Een heel triest einde van een mooi idee.

Morgen is de 2e zondag in mei, dus is het weer zover! Dan worden de moeders in het zonnetje gezet. De werkstukjes zijn ingepakt, cadeautjes gekocht en ja, ook bloemen……. Toch?

 

Foto: Unsplash Emily-Fletke

Print dit artikel

Laat een reactie achter

0 reactie(s)
Een oorlogskind (1940), moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en nog lekker bezig met van alles. Golfen, bridgen, schrijven, vrijwilliger in het Stedelijk Museum en nog een aantal zaken. Mijn leven is dus niet saai en ….. ‘Carpe Diem’ is mijn motto!

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer artikelen op Fief...