Oranje boven!

door | 25 juni 2021 | Fiefjes, Verhalen

Ze hangen er weer: de oranje vlaggetjes in de straten, aan de huizen en ook de winkels hebben weer volop oranje artikelen. Want ja..het Nederlands Elftal speelt weer mee in het EK! Maar waarom speelt Nederland altijd in het 0ranje en niet in rood-wit-blauw?

Even terug in de geschiedenis. Willem van Oranje Nassau, de vader des Vaderlands, werd in 1533 geboren. Een neef van hem, René van Chalon, sneuvelde in 1544 en liet al zijn bezittingen, waaronder het onafhankelijke prinsdom Orange in Zuid Frankrijk, na aan zijn neefje Willem. Ook kreeg hij de benaming ‘Prins’ en ‘Orange’ in zijn titel. Zijn officiële naam werd toen: Prins Willem van Oranje Nassau.

De prins werd tijdens de 80-jarige oorlog heel belangrijk voor Nederland en was leider van het verzet. De kleuren van zijn livrei waren blauw en wit, later kwam er oranje bij en ontstond de Prinsenvlag. Door gebrek aan het oranje textiel werd de kleur veranderd in rood en zij werden later de kleuren van de Nederlandse vlag. Onze onafhankelijkheid hebben we te danken aan Willem van Oranje Nassau en daarom is oranje altijd gebleven.

Voor Willem is het niet goed afgelopen. De Spaanse overheerser koning Philips verklaarde hem, vanwege zijn verzet tegen de Spaanse onderdrukking, vogelvrij. Op 10 juli 1584 werd hij door Balthasar Gerards in het Prinsenhof in Delft met een pistool doodgeschoten. Op 3 augustus 1584 werd hij in het koor van de Nieuwe Kerk begraven en ligt sinds 1623 in een prachtige praalgraf.

De rood, wit, blauwe vlag werd pas in 1937 bij Koninklijke Besluit officieel de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden. Het oranje is onze nationale kleur als eerbetoon aan Willem van Oranje Nassau!

Als deze Willem van Oranje Nassau er niet was geweest hadden onze sportwedstrijden en nationale feestdagen er een stuk minder vrolijk uitgezien!

Print dit artikel

Laat een reactie achter

0 reactie(s)
Een oorlogskind (1940), moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en nog lekker bezig met van alles. Golfen, bridgen, schrijven, vrijwilliger in het Stedelijk Museum en nog een aantal zaken. Mijn leven is dus niet saai en ….. ‘Carpe Diem’ is mijn motto!

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer artikelen op Fief...