Bjoetiefoel!

door | 30 september 2022 | Eropuit, Vakantie

Er zijn op deze aardbol hele mooie mensen, beauty’s genoemd. Er zijn echter ook práchtige steden. Een hele mooie is Budapest, ook wel ‘de stad van de badhuizen’ genoemd. Het is de enige hoofdstad van de wereld waar helend water onder de grond stroomt.

Zo’n 2000 jaar geleden kende de mensheid al de helende kracht van het water van de thermaalbaden in Budapest. Meer dan 125 baden telt deze prachtige stad.

Het Széchenyi bad is het grootste, mooiste en indrukwekkendste badhuis van de stad en in prachtige neobarok-stijl gebouwd. Je wordt er stil van als je binnenkomt. Ik was er in 1988 met een stel vrienden en het was een bijzondere belevenis.

Tegenwoordig kunnen de mannen en de vrouwen daar gezamenlijk baden maar dat was er toen niet bij. Het begon al bij binnenkomst dat de vrouwen en mannen gescheiden werden. De vrouwen moesten zich in een grote kleedkamer helemaal uitkleden en kregen een wit schortje voor.  We lagen dubbel van het lachen want het was een komisch gezicht en de strikken van het schortje die boven de billen bengelden al helemaal!

Er was ook een massage geregeld. En ja, daar kwam een dame in een witte zustersjas aan waar je bang van zou worden. Groot en stoer met een onvriendelijk uiterlijk die ons driftig gebaarde niet meer te lachen en die ons om beurten ging ’masseren’. Dat hebben we geweten! We werden met kletsnatte handdoeken op ons hele lijf geslagen en daarna met haar kolenschoppen van handen flink gekneed en gewreven. Ik voel het nog als ik er aan denk! Daarna mochten we naar het vrouwenbassin dat een weldaad was voor ons geteisterde lichaam. Het bleek echt helend water te zijn want na een poosje badderen stapten we fris en fruitig uit het bad. We voelden ons echte beauty’s.

Het was werkelijk een adembenemende gebeurtenis en zeker bij de massage-beurt in dit schitterende badhuis in Budapest. Een echte aanrader om te bezoeken!

Budapesttips

De beste tips voor je trip naar Boedapest

Print dit artikel

Laat een reactie achter

0 reactie(s)
Een oorlogskind (1940), moeder, grootmoeder, overgrootmoeder en nog lekker bezig met van alles. Golfen, bridgen, schrijven, vrijwilliger in het Stedelijk Museum en nog een aantal zaken. Mijn leven is dus niet saai en ….. ‘Carpe Diem’ is mijn motto!

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer artikelen op Fief...