Kerst zonder mijn maatje

door | 8 december 2023 | Fiefjes, Verhalen

Deze maand is het kerstfeest… Voor mij de eerste keer in ruim veertig jaar zonder mijn maatje, mijn steun en toeverlaat.

Een paar weken geleden is Jerry vrij plotseling overleden. Hij was zo ziek en had het zo moeilijk die laatste dagen.

Er zullen vast wel mensen zijn die mij met alle liefde uitnodigen voor de Kerstdagen. Ik weet nu al dat ik daar niet op in ga. Ik wil liever alleen thuis blijven. Samen met mijn hondje Jimmy. Die heeft er de laatste dagen een gewoonte van gemaakt om bij me op schoot te komen zitten. Alsof hij het begrijpt.

Deze dagen komen er zoveel dingen op je af. Dingen die geregeld moeten worden. Dat maakt dat het druk is in mijn hoofd. En met de Kerstdagen hoeft er even niks.

Ga ik misschien een beetje zitten breien. Of misschien ook dat niet. Een beetje voor me uit zitten kijken en nadenken over wat er allemaal gebeurt is. Misschien moet ik dan ook wel huilen.

Ik weet nu nog niet wat er op de televisie is.  Ik kijk ernaar zonder het echt te zien. En als avondmaaltijd maak ik een kopje soep en een patatje speciaal.

Dit zijn allemaal dingen die je niet doet als je op visite gaat…

Zo langzamerhand kom ik ook tot allerlei nieuwe inzichten: houden van is ook weten wanneer je iemand moet loslaten.

En wie weet….voel ik me na de kerstdagen herboren.

En ben ik in staat om te denken: het komt wel weer goed!

 

Foto: Flickre gemaakt door Laura van Tol

Verlieskracht

Kerstmis als je rouwt.

De luisterlijn

Dag en nacht een luisterend oor! Bel 088 0767000 voor eeen goed gesprek.

Laat een reactie achter

6 reactie(s)
Ik ben geboren en getogen in Rotterdam. Sinds een paar jaar wonen Jerry mijn man, en ik in Maassluis. Het grootste deel van mijn werkzame leven heb ik doorgebracht in de gezondheidszorg en welzijnszorg. Mijn grootste passie is muziek.

Meer artikelen op Fief...

Reacties

6 Reacties

  1. Gre Verlinde

    Heel veel sterkte Marijke. Maar ik vind loslaten zo’n naar woord. Mijn man is achttien jaar geleden op de dag voor Kerst gestorven en elke avond praat ik nog tegen zijn foto en zeg ik welterusten. Het verdriet slijt gelukkig maar het gemis blijft.

    Antwoord
  2. Petra Warmerdam

    Beste Marijke, we hebben elkaar pas 1 x gezien dus weten niks van elkaar. Ik wil u alsnog condoleren met uw zware verlies. Maar loslaten is houden van en dat is nu nog veel te pijnlijk. Maar prachtig uw gevoel opgeschreven en niks moet alles mag en volg vooral uw eigen gevoel. Dan wens ik u met hond op schoot rustige dagen toe. Groetjes van petra Warmerdam

    Antwoord
  3. Jannie van Middelkoop

    Ik vind het zo mooi, de manier waarop je dit gevoel weergeeft….het is goed dat je die dagen zo wilt doorbrengen, samen met Jimmy, denkend aan Jerry …..sterkte….het gaat weer goed komen …..

    Antwoord
    • Francina van't Sand

      Voor mij is het de 5e keer en het went nooit, maar ik ben vooral dankbaar voor alle lieve mensen die er nog wel zijn. Elk positief gebaar helpt een beetje. Wij waren 58 jaar samen en dan komt loslaten in zicht, ik troost mij maar met de goede dingen die we samen hadden.

      Antwoord
  4. Cora

    Wat heb je je gevoelens bijzonder mooi onder woorden weten te brengen Marijke.
    En je hebt groot gelijk, je gevoel geeft vanzelf aan waar je je op dat moment het prettigst bij voelt. Niets moet… alles mag…
    Weet dat ik aan je denk.
    Lieve groet, Cora

    Antwoord
  5. Jan Boumans

    Lieve Marijke,
    Wat beschrijf je bijzonder mooi het grote verlies van jouw liefde, jouw Jerry.
    Alleen thuis met de kerst, door de oogharen staren naar niets, kijken zonder iets te zien.
    Denken over wat is geweest, wat goed dat je jezelf zo kwetsbaar neerzet.
    Kwetsbaarheid tonen is heel sterk.
    Ik wens jou desondanks een hele fijne kerst toe met jouw Jerry dichtbij en ook weer heel ver weg.
    Met Jimmy op schoot en tranen in de ogen.
    Huilen mag!!!

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *